Peter Adriaenssens

Spreker
Nederlands
Frans
Engels
Peter Adriaenssens

Wie is Peter Adriaenssens?

Peter Adriaenssens studeerde kinder- en jeugdpsychiatrie. Hij richtte het Leuvense Vertrouwenscentrum Kindermishandeling op, waarvan hij directeur was, met expertise in trauma, huiselijk geweld en traumatherapie. Naast systeem- en gezinstherapeut werd hij erkend opleider bij Context en was hij van bij de aanvang diensthoofd kinderpsychiatrie aan het UZ Leuven en nadien kliniekhoofd residentiële zorg voor jonge tieners.

Peter Adriaenssens werd, omwille van zijn specifieke expertise, gevraagd in diverse spraakmakende zaken van kinderontvoering en -misbruik. De Commissie Adriaenssens onderzocht seksueel misbruik in de Kerk in 2010.

Voor zijn maatschappelijk engagement kreeg hij onder meer de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap. In 2016 volgde het Groot Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap voor verdiensten voor Vlaanderen. Sinds 2004 is hij ook betrokken bij het werk van zuster Jeanne Devos en haar National Domestic Workers Movement in India, die strijdt tegen uitbuiting en kinderarbeid. Ook bij de opstart van het Rode Neuzen-fonds kon Peter niet ontbreken. Als voorzitter van het Kinderarmoedefonds binnen de Koning Boudewijnstichting zette hij tot voor kort de strijd tegen ongelijkheid verder

Als ervaren traumatherapeut schreef hij in 2020 het boek Het kind van de rekening dat aansloot bij de reeks ‘Als je eens wist’ van Hilde Van Mieghem (Canvas). 

Na vele lezingen voor uitverkochte zalen verscheen in oktober 2025 zijn bestseller, 'De Flexgeneratie', waarin hij zijn inzichten bundelt over de positie van jongeren in deze complexe wereld en hoe we daarmee kunnen omgaan.

Vraag je offerte aan

  • Waar je ook bent (over de wegen van trauma en heling)

    Mijn beroepsleven als jeugdpsychiater draaide rond het thema trauma in de brede zin van het woord. Daardoor draag ik vele stemmen in mijzelf. Ooit wou ik die in verbinding brengen met die andere taal die in mij leeft, die van het poppentheater. Zou ik andere mensen kunnen bereiken dan wie naar een klassieke lezing komt? Kan ik langs die weg inzicht delen en uitnodigen tot reflectie.

    Na een reeks try-outs in Vlaanderen en Nederland werd het gesprek met het publiek integraal deel van de voorstelling. Poppentheater en dialoog maken samen een voorstelling niet meer ‘voor’ maar ‘van’ het publiek.

    Misschien denkt u dat een verhaal rond trauma niet aan u besteed is.

    Het bestaat in vele gradaties en laagjes. Er zijn zij die het vreselijke meemaken. En er zijn de velen onder ons die er vandaag dichter bij komen, nu we leven in tijden van crisis. Niemand had verwacht dat een virus ons wereldwijd zou verlammen. We konden er zelfs niet van op adem komen, want daar begon een oorlog die er nooit meer zou komen, dat was ons beloofd. En die golf van energierekeningen was al evenmin voorzien. Probeert u ook wat minder naar het nieuws te kijken om optimisme te bewaren?

    Wat zouden we te leren hebben van Jan Klaassen en Katrijn, die in de 18e en 19e eeuw de knuppel hanteerden en waar een vrouw afslaan standaard humor was. Hoe vergaat het hen vandaag, hoe doen mensen dat die wel wat meemaakten om terug op te staan uit hun verhaal? Niets hoeft te zijn zoals het is. In deze productie volg ik de stemmen die trauma meemaakten maar niet terecht kunnen bij wat gemiddeld werkt. Ze zijn op zoek naar een weg zonder grote handleiding. Wat gebeurde ligt buiten de eigen controle. Maar wie de tijd neemt en naar het lichaam luistert stelt vast dat het hoofd ons bang houdt. Trauma wacht niet op toestemming en overvalt ook daar waar je het niet verwacht. Kan het leven met een deuk omarmd raken, niet als een tekort maar als een andere sterkte. ‘Ge moet proberen iemand te begrijpen die anders in elkaar zit dan gij’ zegt een pop en is wat ik zelf mocht leren.

    Waar je ook bent gaat enerzijds over het onvoorziene. Hoe herinneringen, geluiden, blikken ons plots kunnen terugzetten in de tijd. Anderzijds gaat het om het belang van verbinding, het cadeau van familie, vrienden, collega’s die al eens luisteren, je welkom heten. Wat ontnomen werd komt terug: een stem, maar wie staat er dàn voor je klaar? Net door connectie met anderen kunnen de stemmen evolueren en terug eenheid vinden. Jullie zijn gekomen om te luisteren en te kijken. Een weefsel groeit.  Waar je ook bent, daar zijn jullie ook.

  • Jongeren, smartphones en mediagebruik: het IS onze zorg, waarom en wat kunnen we doen?

    Social media zoals Facebook, Instagram en TikTok weten al te goed dat ze bijdragen aan een negatief zelfbeeld bij teveel jongeren, dat angst en depressie toenemen, en er zelfs een link is met vandalisme, pesten en ander antisociaal gedrag. Verder is er bezorgdheid over aandacht en concentratie en worden schoolresultaten beïnvloed.

    Tot zover het slechte nieuws.

    Maar er valt ook goeds over te vertellen. Hoe jongeren door anderen gesteund worden in kwetsbare momenten, problemen thuis discreet kunnen delen, hulp kunnen krijgen buiten de professionele hulpverleners om. Ze komen in contact met nieuwe hobby’s, vinden snel informatie en worden gestimuleerd om creatief te denken.
    Hoe moet je de som maken van dat alles?

    We moeten ons eerst afvragen hoe het komt dat sociale media er als zoete koek ingaan. Ze maken handig gebruik van wat er in het brein van jongeren gebeurt. Als je dat beter vat, kan je gerichter nadenken over de mate waarin je kind kwetsbaar staat. 

    Trouwens, is het geen tijd ons in de eerste plaats zorgen te maken over de volwassenen die apps ontwikkelen om jongeren te bereiken en te verleiden tot verslavend uurtjes scherm kijken. Is de game industrie ook maar een greintje geïnteresseerd in de mentale gezondheid van gebruikers?? Volwassenen hebben de markt van de jeugd ontdekt en halen er bakken geld uit. Kijken we dan niet teveel naar de verkeerde kant van het probleem? Nu in diverse landen ouders naar de strafrechtbanken stappen voor de wijze waarop hun kind fatale informatie kreeg via de sociale platforms, lijkt er iets te bewegen. 

    Er is geen wonderlijk antwoord. Maar wie bewust omgaat met de mogelijkheden en de gevaren van de sociale platforms staat sterker. 
     

  • Jongeren groot krijgen: de flexgeneratie zoekt een kompas.

    Pubers opvoeden, bestaat er een moeilijkere opdracht? Wat met smartphones, social media, seks en drugs en een wereldbeeld op drift? Menig ouder zit tijdens die onstuimige tienertijd met de handen in het haar en rijdt zich vast in de overload aan opvoedtips. Maar wat als we er hersenscans van puberbreinen bijnemen? Als we die puberjaren bekijken vanuit de bril van constante ontwikkeling? Dan krijgen we een heel ander beeld. Want een puberbrein is in volle wording tussen 12 en 25 jaar! Dat verklaart waarom ook veel jongvolwassenen en hun ouders nog vaak struikelen en worstelen. In deze lezing schetst Peter Adriaenssens wat er tijdens de cruciale jaren in al die jonge hoofden gebeurt en hoe de omgeving daar een belangrijke rol bij heeft. Hoe kan kennis een hulp zijn om vaardigheden van jongeren te steunen, om hun weerbaarheid te stutten. Verwacht geen stappenplan, maar een leidraad om flexibeler door die woelige puberperiode te navigeren! 

  • Trauma

    Trauma en geweld: zowel kindermishandeling, seksueel misbruik, huiselijk geweld, traumatherapie of deelaspecten komen in deze lezing aan bod.

    Wat is de impact van een trauma, hoe pakken we dit aan op school, thuis en als samenleving?  Waarom is geweldloos samenleven zo belangrijk en steunt dit op enige wetenschap?

  • Puberbrein in stressvolle tijden

    Hoe helpen we jeugd goed voorbereid te zijn op andere tijden

    Covid, oorlog, de klimaatcrisis, jongeren vandaag moeten leren weerbaar en flexibel in te spelen op een realiteit die aan hoge snelheid wijzigt. Vanzelfsprekend leven kan vandaag niet meer. Een instabiele wereld beukt in op een puberbrein in ontwikkeling. Dat heeft impact op aandacht en concentratie, planning van schoolwerk, kwaliteit van geheugen. Maar ook op het bereiken van een evenwicht in de emotionele huishouding. Plezier vinden in het leven en ook verdriet en woede er een plek in geven. Sociale media verontrusten ons door hun impact op impulsieve hersenzones. Maar het gaat niet alleen over dat brein, de omgeving heeft er een enorm invloed op. Hoe leren jongeren van een generatie ouders die weinig tegenslag kenden, die overtuigd waren dat alles te regelen valt? 

    Angst regeert de wereld wordt gezegd, maar zo dramatisch moeten we het niet zien. Uit wat nu gebeurt leren jongeren ook nieuwe vaardigheden die hun zullen sterken op hun traject. Hoe omarmen we samen het complexe van deze wereld, hoe houden we hun droom vast en bieden we perspectief op een wereld die op hen wacht.

    Na een lezing van een uur, is er mogelijkheid tot vragen en interactie.

Em. Prof. dr. Peter Adriaenssens, kinder- en jeugdpsychiater, wist met zijn unieke gave op toegankelijke wijze kennis voelbaar te maken. Met veel compassie en durf wist hij gevoelige thema’s aan te raken tijdens zijn lezing over trauma. De sporen van trauma en geweld en de gevolgen op psychisch, lichamelijk en emotioneel vlak werden inzichtelijk en begrijpelijk gemaakt. Thema’s als wanhoop, pijn, leegte, eenzaamheid en ouderschap werden niet geschroomd. Op een zeer integere wijze beantwoordde Peter de vele vragen uit het publiek. Er werd inzicht geboden in de rollen en patronen die slachtoffers van geweld jarenlang gevangen kunnen houden.

H.L. lotgenotenvereniging traumaslachtoffers

Leidinggevende

Foto van micro

De inkijk in het complexe opvoeden vandaag was een steun in de rug.

P.B.

Deelnemende moeder-leerkracht